|
Article on other languages:
|
Iazium est musica moderna, unus e pluribus eventibus occursus musicarum Africae et Europae continente Americano. Sunt alia genera musicae prognata dum haec geruntur, posteriora parte saeculi 19 incipiendo, in primis musica Brasiliae et Cubae in America meridionali (etiam appellatae musica Latina). Alterum genus musicae originata in America septentrionali est glauca (Anglice: blues), sed difficile est definire limites exactas inter cunctos stilos propter magnam commotionem mutuam. Indicium notabile iazii est maxima licentia in improvisatione.
Propria iazii
Historia et musiciIazium vetusInitia iazii meridie Civitatum Foederatarum Americae et migratio septentrioneUrbs Nova Aurelia in civitate Ludoviciana patria esse iazii dicitur. Clavichordista et compositor Ferdinandus "Jelly Roll" Morton, ibi natus, contendit se ipsum inventorem esse iazii, anno 1902. Post annum 1917, Sicagum fuit medium iazii per praesentiam musicorum praeclarissimorum, e.g., tubicenum Iosephi "Regis" Olivarii et discipuli sui Ludovici Armstrongi. Ab quarto decennio saeculi 20, Novum Eboracum locus potentissimus in progressione iazii putatur. Anni 30: aetas impetusGenus iazii annorum 30 impetus'(Anglice: Swing) appellatur, et indicium illae aetatis est sonoritas magnorum symphoniacorum. Symphoniaci maximae influentiae annorum 30 sunt:
Fuerunt autem musici coloris albae magni eventus multis auditoribus:
Illo tempore, nova species musici surgit: solista instrumentalis. Primus saxophonista auctoritatae maioris fuit Coleman "Faba" Hawkins, sed Lester "Praesidens" Iuvenis creavit stilum contrarium de aequo effectu. Praecipue celebra fuit illi cooperatio cum cantrice Billie Feriae. Alii saxophonistae eadem aetatis sunt Ioannes Hodges et Beniaminus Webster, et tubicenes influentiales isti generis sunt Rex Eldridge, Rex Procurator, Carolus Tonsor, atque Henricus "Rufus" Allen. Iazium modernumIn principio: bebopBello Orbis Terrarum II gesto, iazium modernum nascitur (genera anteriora iazii veteris sive traditionalis partes formant). Primum genus huius linguae musicae bebopum (Anglice: bebop) appellatur, cuius procreatores sunt Verbum bebop ipsum non habet unam significationem tantum; dicitur reditionem onomapoeticam fingere figurarum quae invenerunt tympanistae stili novi, praecipue Cennius Clarke. Reditio ad radices Europaeas et AfricanasSexto decennio saeculi exstabant duo magni substili iazii, hinc iazium frigidum, cuius capita sunt
Sequebantur multissimi musici coloris albae de litore occidentale Civitatum Foederatorum Americae, e.g. "Brevis" Rogers, Chet Pistor, Shelly Vir, Ricardus Kamuca, Iosephus Montedragonis, et alii. Compositio maxima eventu (i.e., coram publico largo) iazii integri Cape Quinque (Anglice: Take Five; Paulus Desmond scripsit) est exemplum clarissimum iazii frigidi.
Clavichordista Thelonius Monachus anno 1967
Et illinc bebop durum, genus praecipuum musicorum Africano-Americanorum, e.g.
Dimensiones ignotae: iazium liberumPost annum 1960, incipit decennium experimentorum repletum in progressione iazii. Istud genus nominatum est post album saxophonistae texiani, Ornettus Coleman: iazium liberum. Quattuor Ioannei Coltranei fecit collationem magnam genere novo (Amor Supremus, Ascensio, Navis Solis, Expressiones). Alii musici iazii liberi sunt:
Appropinquatio ad musicam popularem: "fusio"Annos 1960, 1968 et 1969, Miles Davis fecit alba Modo silentio et Coctum scorti, quae generaliter habent pro initio musicae fusionis. Consortia egregia musicae fusionis includent:
Annis 70, fuerunt multitudines musicorum qui non absterrebant ab maximis concessionibus ad insulsitates musicae popularis istae aetatis (e.g. saxophonista Groverus Vasingtonia iunior) 1980 usque ad praesentiam: bebop novum et tendentiae adversaeAb annos 80 sunt multissimi subgeneri iazii. Tubicen Vyntonus Marsalis de Nova Aurelia propugnator est factionis musicorum qui praeferent iazium modo veterum psallendum esse, sed exstant concepta contrarissima. E.g. saxophonista Ioannes Iracundia contendit per culturam iudaicam validam, et iazium Europae confirmatur (Ioannes Garbarecus Norvegiae, Martialis Solalus Franciae, et alii). Instrumenta praelata iaziiCornua
Chordata
Percussio
Alii
Parvula selectio canticorumComposistiones iazii innumerabiles sunt. Exstant tamen nonulla centena carmina praelata, quae orbe integri usurpantur musicis. Partes illarum carminum (anglice: "standards") simile est cantu firmo Mediae Aetatis Europaeae, sed fundamenta sunt improvisationum iazium vetusGlaucum Sancti Ludovici, Infra Ad Ripam, Pannus Tigri, Quando Sancti Invadent, Infirmarium Sancti Iacobi, Glaucum Viae Piscinae... canticulaCanticula non sunt compositiones musicorum iazii, sed partes comoediarum musicalium vel imaginum moventium. Compositores celebri sunt Georgius Gershvinus, Coleus Portator, Hieronymus Nucleus. glaucaSaltus Billii, Recte Sine Venatorem, Septem Glaucum, Monachus Glaucus, Nunc Est Tempus, Sandus... impetusCape Ferroviam "A", Rosa Mellis, Dulce Georgia Fusca, Animo Sentimentale, Non Significat Rem Nisi Tenet Impetum... bebopumNox Tunesiae, Gloriosando, Confirmatio, Evidentia, Cum Anima, Avis Paradisi, Quasimodo... iazium LatinumCaligulae Suecae Meae, Sanctus Thomas, Somnium Nicae, Adeps, Calypsum Ubique... BrasiliensePuella Ipanemaca, Dissonatum, Insensibilis, Samba Solae Notae... Sententiae
Vide etiamBibliographia
|
This article is from Wikipedia. All text is available under the terms of the GNU Free Documentation License.